Dit is vooral te danken aan de toezeggingen vna donateurs en de Palestijnse overheid.  Bestuurder Hans van der Pluijm: “In de afgelopen weken ben ik naar Israël afgereisd omdat de financiële situatie van de stichting zodanig was dat er zowel wat betreft inkomsten als uitgaven maatregelen genomen moesten worden.” In Israël aangekomen ging van der Pluijm in gesprek met de minister van Sociale Zaken, die hem vroeg er alles aan te doen om open te blijven. “Ik heb toen aangegeven dat ik daarvoor al mijn best deed, maar dat een structurele financiële bijdrage van de overheid noodzakelijk is om het voortbestaan van Jemima veilig te stellen. Zij heeft toen een eenmalig bedrag toegezegd om tegemoet te komen in de schuld die we hadden opgebouwd. Daarnaast zei ze dat Jemima uit kan kijken naar maandelijks structurele steun van de overheid.”

Het zijn forse toezeggingen, die neerkomen op jaarlijks bijna een ton van het ministerie van Sociale Zaken. Daar komt dan eventueel nog wat bij van andere betrokken ministeries. Pluijm is gematigd optimistisch: “Ik heb in het verleden al vaker toezeggingen gekregen, die zijn nooit omgezet in daden. We hebben daarom benadrukt dat Jemima alleen open kan blijven als de gedane beloftes ingelost worden. Op een vergadering waarbij alle ministers aanwezig waren, hebben we een presentatie gegeven. Naar aanleiding daarvan kwam er ook nog een mogelijk extra toezegging voor onderwijs en gratis medicatie en dergelijke. De laatste toezeggingen zijn gedaan op voorwaarde dat we een lokale ngo worden in plaats van een internationale ngo.”

De stichting krijgt nog een brief van de overheid waarin uitgewerkt is welke condities daaraan verbonden zijn. “Gaan we daarmee akkoord dan is de hulp op het gebied van educatie een feit. Het wachten is eigenlijk op de bevestiging op papier. Pas als het op de bankrekening staat weet ik dat ze ’t meenden, want de Palestijnse overheid is tot nu toe niet bereid geweest om verantwoording te dragen voor de kinderen,” aldus Pluijm. In de minister van Sociale zaken en de gouverneur van Bethlehem heeft de stichting pleitbezorgers gevonden. “Zij zijn pleiters geweest voor het open blijven van Jemima, vanwege de hoge kwaliteit zorg die gegeven wordt.” De donateurs van de stichting hebben in groten getale gereageerd op de het bericht van een dreigende sluiting. Pluijm: “Met het geld dat gedoneerd is, hebben donateurs ons weer wat lucht gegeven”.

Kwaliteit en beeldvorming
Jemima biedt intern zorg aan 31 mensen met meervoudige handicaps. Soms zowel geestelijk als lichamelijk. In de thuiszorgorganisatie wordt zorg geboden aan zo’n 20 gezinnen, zogenaamde ‘home based intervention’. Daarnaast is er de dagbesteding voor de bewoners en zeventien anderen uit de regio Betlehem, die wonen bij hun ouders. De kwaliteit die geboden wordt is uniek in het Palestijnse gebied.

Bij de ‘normale’ zorg die geboden wordt zitten kinderen onder de medicijnen om ze rustig te houden, is er geen dagbesteding en ze gaan niet naar buiten. Kinderen die thuis wonen hebben het vaak nog slechter getroffen. Pluijm: “Zij worden weggestopt in een kamertje zonder toilet, waar af en toe wat te eten om de deur wordt gezet. En dat is niet omdat ze niet van de kinderen houden, maar omdat ze niet weten hoe ze ermee om moeten gaan.” Het is onmacht en onwetendheid. Dat wordt in veel gevallen ook gevoed vanuit de overtuiging in de Islam, dat zulke kinderen een straf van God zijn. Er zit ook veel schaamte. Pluijm: “In de regio Betlehem gaan we veel naar buiten met de kinderen. Daar is het een vrij normaal onderdeel van het straatbeeld. We zoeken mensen op.”

De stichting werkt veel met lokale mensen, vaak Arabische christenen die intern zijn opgeleid.
“Er is bijvoorbeeld iemand uit Nederland geweest die cursussen heeft gegeven over autisme en het downsyndroom en gedragsproblematiek. Dat wordt daar gebruikt. Wij gebruiken geen isoleercellen en weinig medicatie. Dat is uniek daar. Ieder kind heeft bij ons een eigen kamer, dat is heel luxe. In de Arabische cultuur liggen kinderen meestal met z’n drieën of vieren op een kamer.

Toekomst
“Er is een grote behoefte aan dagbesteding, dus we zouden graag op meer plekken dagbesteding op willen zetten. Dat zou voor een deel zelfvoorzienend moeten worden, dus dat de ouders een eigenbijdrage gaan betalen. Daarnaast zouden we graag scholing op willen zetten voor mensen met autisme en/of gedragsproblemen. In die scholing zouden we dan eerst medewerkers op willen leiden tot leraren die dan de kinderen weer scholen en dat uiteindelijk lokale mensen zelf verantwoordelijk zijn voor de opleiding. We hebben er vertrouwen in dat God ons zal helpen dat te verwezenlijken.”

Bron: cvnieuws.nl. Klik hier om het originele artikel te bekijken.